کیا، صادق (تهران ۱۲۹۹ـ۱۳۸۰ش): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
|محل زندگی= | |محل زندگی= | ||
|تحصیلات و محل تحصیل=دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران | |تحصیلات و محل تحصیل=دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران | ||
| شغل و تخصص اصلی = | | شغل و تخصص اصلی =زبانشناس | ||
|شغل و تخصص های دیگر=پژوهشگر فرهنگ و | |شغل و تخصص های دیگر=پژوهشگر فرهنگ و زبانهای باستانی ایران | ||
|سبک = | |سبک = | ||
|مکتب = | |مکتب = | ||
|سمت =ریاست مرکز | |سمت =ریاست مرکز مردمشناسی و فرهنگ عامه، معاونت وزارت فرهنگ و هنر، ریاست فرهنگستان زبان ایران | ||
|جوایز و افتخارات = | |جوایز و افتخارات = | ||
|آثار = گویش اختری (۱۳۷۱ش)؛ شاهنامه و مازندران (۱۳۵۷ش) | |آثار = گویش اختری (۱۳۷۱ش)؛ شاهنامه و مازندران (۱۳۵۷ش) | ||
|خویشاوندان سرشناس = | |خویشاوندان سرشناس = | ||
|گروه مقاله = | |گروه مقاله =زبانشناسی و ترجمه | ||
|دوره = | |دوره = | ||
|فعالیت های مهم = | |فعالیت های مهم = | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}کیا، صادق (تهران 25 اردیبهشت ۱۲۹۹ - امریکا 10 اسفند ۱۳۸۰ش)<br/> | }}کیا، صادق (تهران 25 اردیبهشت ۱۲۹۹ - امریکا 10 اسفند ۱۳۸۰ش)<br/> | ||
[[پرونده:35417400- 3.jpg|بندانگشتی|صادق کیا]] | |||
(نام کامل: محمدصادق کیا) مصحح، | (نام کامل: محمدصادق کیا) مصحح، زبانشناس و متخصص فرهنگ و زبانهای باستانی ایرانی. در خاندانی اصالتاً مازندرانی در تهران متولد شد و پس از اتمام تحصیلات متوسطه در دارالفنون، به دانشگاه رفت و در ۱۳۲۰ش، از [[دانشگاه تهران]] در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشنامۀ لیسانس گرفت و در ۱۳۲۳ش، پس از دریافت دانشنامۀ دکتری در رشتۀ ادبیات فارسی با سِمت دانشیاری در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. از میان زبانهای ایرانی به زبان پهلوی توجه بیشتر داشت. در ۱۳۳۰ش، به دریافت درجۀ استادی زبان و ادب پهلوی نایل آمد. از ۱۳۴۵ش بهبعد، که رشتۀ زبانشناسی و فرهنگ و زبانهای باستانی بهعنوان گروهی جداگانه در دانشکدۀ ادبیات تهران تشکیل شد، با وجود مسئولیتهای اجرایی، همکاری خود را با گروه مذکور ادامه داد و درس گویشهای ایرانی، بهویژه گویشهای کرانۀ خزر و ارتباط زبان فارسی و عربی را در دورههای فوقلیسانس و دکترای این گروه تدریس میکرد. با همکاری [[مقدم، محمد (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۷۳ش)|محمد مقدم]] و [[بهروز، ذبیح (تهران ۱۲۶۹ـ ۱۳۵۰ش)|ذبیح بهروز]] مجلۀ ''ایران کوده'' را منتشر کرد. او در زبانهای عربی، فرانسه و انگلیسی مهارت داشت. علاوهبر استادی دانشکدۀ ادبیات مشاغل اجرایی و پژوهشی بسیاری، چون ریاست مرکز مردمشناسی و فرهنگ عامه، معاونت وزارت فرهنگ و هنر، و ریاست فرهنگستان زبان ایران را برعهده داشته است. مقالاتی از او بهچاپ رسیده است. از تصحیحات اوست: ''مجمعالامثال'' محمدعلی حبلهرودی (۱۳۴۳ش)؛ ''واژهنامۀ فارسی، بخش چهارم معیار جمالی'' [[شمس فخری اصفهانی]] (۱۳۳۷ش). از تألیفاتش: ''راهنمای گردآوری گویشها'' (۱۳۴۰ش)؛ ''قلب در زبان عربی'' (۱۳۴۰ش)؛ ''گویش اختری'' (۱۳۷۱ش)؛ ''شاهنامه و مازندران'' (۱۳۵۷ش)؛ ''تاج و تخت'' (۱۳۴۸ش)؛ ''فرهنگ'' (۱۳۴۹ش).<br /> <!--35417400--> | ||
[[Category:زبان شناسی و ترجمه]] | [[Category:زبان شناسی و ترجمه]] | ||
[[Category:زبان ها و گویش های ایران فرهنگی]] | [[Category:زبان ها و گویش های ایران فرهنگی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۲۴
| صادق کیا | |
|---|---|
| زادروز |
تهران 25 اردیبهشت ۱۲۹۹ش |
| درگذشت | امریکا 10 اسفند ۱۳۸۰ش |
| ملیت | ایرانی |
| تحصیلات و محل تحصیل | دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران |
| شغل و تخصص اصلی | زبانشناس |
| شغل و تخصص های دیگر | پژوهشگر فرهنگ و زبانهای باستانی ایران |
| سمت | ریاست مرکز مردمشناسی و فرهنگ عامه، معاونت وزارت فرهنگ و هنر، ریاست فرهنگستان زبان ایران |
| آثار | گویش اختری (۱۳۷۱ش)؛ شاهنامه و مازندران (۱۳۵۷ش) |
| گروه مقاله | زبانشناسی و ترجمه |
کیا، صادق (تهران 25 اردیبهشت ۱۲۹۹ - امریکا 10 اسفند ۱۳۸۰ش)
(نام کامل: محمدصادق کیا) مصحح، زبانشناس و متخصص فرهنگ و زبانهای باستانی ایرانی. در خاندانی اصالتاً مازندرانی در تهران متولد شد و پس از اتمام تحصیلات متوسطه در دارالفنون، به دانشگاه رفت و در ۱۳۲۰ش، از دانشگاه تهران در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی دانشنامۀ لیسانس گرفت و در ۱۳۲۳ش، پس از دریافت دانشنامۀ دکتری در رشتۀ ادبیات فارسی با سِمت دانشیاری در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد. از میان زبانهای ایرانی به زبان پهلوی توجه بیشتر داشت. در ۱۳۳۰ش، به دریافت درجۀ استادی زبان و ادب پهلوی نایل آمد. از ۱۳۴۵ش بهبعد، که رشتۀ زبانشناسی و فرهنگ و زبانهای باستانی بهعنوان گروهی جداگانه در دانشکدۀ ادبیات تهران تشکیل شد، با وجود مسئولیتهای اجرایی، همکاری خود را با گروه مذکور ادامه داد و درس گویشهای ایرانی، بهویژه گویشهای کرانۀ خزر و ارتباط زبان فارسی و عربی را در دورههای فوقلیسانس و دکترای این گروه تدریس میکرد. با همکاری محمد مقدم و ذبیح بهروز مجلۀ ایران کوده را منتشر کرد. او در زبانهای عربی، فرانسه و انگلیسی مهارت داشت. علاوهبر استادی دانشکدۀ ادبیات مشاغل اجرایی و پژوهشی بسیاری، چون ریاست مرکز مردمشناسی و فرهنگ عامه، معاونت وزارت فرهنگ و هنر، و ریاست فرهنگستان زبان ایران را برعهده داشته است. مقالاتی از او بهچاپ رسیده است. از تصحیحات اوست: مجمعالامثال محمدعلی حبلهرودی (۱۳۴۳ش)؛ واژهنامۀ فارسی، بخش چهارم معیار جمالی شمس فخری اصفهانی (۱۳۳۷ش). از تألیفاتش: راهنمای گردآوری گویشها (۱۳۴۰ش)؛ قلب در زبان عربی (۱۳۴۰ش)؛ گویش اختری (۱۳۷۱ش)؛ شاهنامه و مازندران (۱۳۵۷ش)؛ تاج و تخت (۱۳۴۸ش)؛ فرهنگ (۱۳۴۹ش).