ابن انباری، محمد بن عمر (قرن 4ق): تفاوت میان نسخهها
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
ابنانباری، محمد بن عمر (قرن 4ق) | ابنانباری، محمد بن عمر (قرن 4ق) | ||
شاعر عرب. در [[بغداد]] میزیست و دربارۀ حیات او اطلاعات چندانی در دست نیست. [[ابن خلکان، ابوالعباس احمد (اربیل ۶۰۸ـ۶۸۱ق)|ابن خلّکان]] وی را یکی از گواهان راستین بغداد میخواند. شهرت او به اعتبار مرثیهای اندوهبار است که در مرگ [[ابن بقیه، ابوطاهر محمد ( ـ۳۶۷ق)|ابن بَقیّه]]، وزیر [[عزالدوله دیلمی، ابومنصور بختیار ( ـ۳۶۷ق)|عِزّالدولۀ دیلمی]]، سروده است. این وزیر متهم شده بود که عزّالدوله را به قیام برادرش، [[عضدالدوله دیلمی|عضدالدوله]]، برانگیخته است. پس از شکست عزّالدوله، بهفرمان عضدالدوله، ابن بقیّه را زیر پای پیل بمالیدند و سپس بر صلیب کشیدند (۲۶۷ق). مرثیهای که ابن انباری در سوگ مقتول سرود، شهرت و رواج فراوان یافت، تا جایی که گفتهاند عضدالدوله نیز هنر شاعر را ستود. | شاعر عرب. در [[بغداد]] میزیست و دربارۀ حیات او اطلاعات چندانی در دست نیست. [[ابن خلکان، ابوالعباس احمد (اربیل ۶۰۸ـ۶۸۱ق)|ابن خلّکان]] وی را یکی از گواهان راستین بغداد میخواند. شهرت او به اعتبار مرثیهای اندوهبار است که در مرگ [[ابن بقیه، ابوطاهر محمد ( ـ۳۶۷ق)|ابن بَقیّه]]، وزیر [[عزالدوله دیلمی، ابومنصور بختیار ( ـ۳۶۷ق)|عِزّالدولۀ دیلمی]]، سروده است. این وزیر متهم شده بود که [[عزالدوله دیلمی، ابومنصور بختیار ( ـ۳۶۷ق)|عزّالدوله]] را به قیام برادرش، [[عضدالدوله دیلمی|عضدالدوله]]، برانگیخته است. پس از شکست عزّالدوله، بهفرمان عضدالدوله، ابن بقیّه را زیر پای پیل بمالیدند و سپس بر صلیب کشیدند (۲۶۷ق). مرثیهای که ابن انباری در سوگ مقتول سرود، شهرت و رواج فراوان یافت، تا جایی که گفتهاند عضدالدوله نیز هنر شاعر را ستود. | ||
<br /> | <br /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۶
| محمد بن عمر بن انباری | |
|---|---|
| محل زندگی | بغداد |
| ملیت | عرب |
| شغل و تخصص اصلی | شاعر |
| گروه مقاله | ادبیات عرب |
ابنانباری، محمد بن عمر (قرن 4ق)
شاعر عرب. در بغداد میزیست و دربارۀ حیات او اطلاعات چندانی در دست نیست. ابن خلّکان وی را یکی از گواهان راستین بغداد میخواند. شهرت او به اعتبار مرثیهای اندوهبار است که در مرگ ابن بَقیّه، وزیر عِزّالدولۀ دیلمی، سروده است. این وزیر متهم شده بود که عزّالدوله را به قیام برادرش، عضدالدوله، برانگیخته است. پس از شکست عزّالدوله، بهفرمان عضدالدوله، ابن بقیّه را زیر پای پیل بمالیدند و سپس بر صلیب کشیدند (۲۶۷ق). مرثیهای که ابن انباری در سوگ مقتول سرود، شهرت و رواج فراوان یافت، تا جایی که گفتهاند عضدالدوله نیز هنر شاعر را ستود.