اود

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

اود (قالب شعری)   ode

شعری غنایی[۱] با قواعد ساختاری پیچیده. اود از یونان باستان آغاز شده، و همراه با موسیقی و آوازهای گروه همسرایان خوانده می‌شده است. از جمله سرایندگان اودهای کلاسیک‌ می‏توان به سافو[۲]، پیندار[۳]، هوراس[۴] و کاتولوس[۵] اشاره کرد و از شاعران انگلیسی متبحر در این قالب به کسانی مثل ادموند اسپنسر[۶]، جان میلتون[۷]، جان درایدن[۸] و جان کیتس[۹]. کیتس در چکامه برای باد مغرب قدرت[۱۰] تلفیق عواطف عمیق با سبک رسمی نوشتاری را ماهرانه نشان می‌دهد. از این نظر، اودها با قالب غزلواره (سانت)[۱۱] وجوه اشتراک بسیار دارند. شاعر انگلیسی، ویلفرد اوئِن[۱۲] خشونت و درماندگی آشکار سال‌های جنگ را با شیوه‌های شعر کلاسیک در قالب اود درهم‌آمیخت.


  1. ↑ lyric poem
  2. ↑ Sappho
  3. ↑ Piner
  4. ↑ Horce
  5. ↑ Catullus
  6. ↑ Edmund Spenser
  7. ↑ John Milton
  8. ↑ John Dryden
  9. ↑ John Keats
  10. ↑ Ode to Automn
  11. ↑ sonnet
  12. ↑ Wilfred Owen