بلندگو

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

بُلندگو (loudspeaker)

بلندگو

وسیله‌ای الکترومغناطیسی برای تبدیل سیگنال‌های الکتریکی[۱] به امواج صوتی[۲] و پخش آن‌ها. متداول‌ترین نوع بلندگو بلندگوی سیم‌پیچ ‌متحرک[۳] است. در این بلندگو، سیگنال‌های الکتریکی، مثلاً از رادیو، دریافت می‌شوند و به پیچکی از سیم نازک خوانده می‌شوند که به دور نوک یک مخروط پیچیده شده است. این پیچک بین قطب‌های آهنربایی دایم[۴] قرار دارد. وقتی سیگنال‌ها از آن عبور می‌کنند، پیچک آهنربا می‌شود و نیرویی عمود بر جهت جریان[۵] و میدان مغناطیسی[۶] بر آن وارد می‌آید و آن را به‌حرکت درمی‌آورد. با تغییر سیگنال، پیچک و مخروط ارتعاش می‌کنند و امواج صوتی ایجاد می‌کنند. اگر سیگنال‌های الکتریکی فرکانسی[۷] برابر با ۲هزار هرتز داشته باشند، صدایی با فرکانس ۲هزار هرتز[۸] تولید می‌شود.

 


  1. ↑ electrical signal
  2. ↑ sound wave
  3. ↑ moving-coil
  4. ↑ permanent magnet
  5. ↑ current
  6. ↑ magnetic field
  7. ↑ frequency
  8. ↑ hertz