خط میخی

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

خط میخی (cuneiform)

خط باستانی. ترکیبی از خطوط میخی‌شکل بود، و معمولاً روی گِل رُس و سنگ کنده می‌شد. احتمالاً سومریان[۱] آن را اختراع کردند، و از اوایل هزارۀ 3پ‌م در بین‌النهرین به کار می‌رفت. آشوریان. بابلی[۲]ها، عیلامیان[۳]، حِتّی‌ها[۴]، ‌ایرانیان، و بسیاری از اقوام دیگر دارای زبان‌های مختلف ساکن در بین‌النهرین آن را اقتباس و اصلاح کردند. نوشته‌های میخی پارس باستان را نخستین‌بار گئورک گروتفند[۵] در 1802م و سپس هنری راولینسون[۶]، خاورشناس بریتانیایی، در 1846م قرائت کردند. کتیبه‌های میخی دوره هخامنشیان، به‌ویژه کتیبۀ بیستون از منابع اصلی تاریخ ایران باستان است.



  1. ↑ Sumerian
  2. ↑ Babylonian
  3. ↑ Elamites
  4. ↑ Hittites
  5. ↑ George Grotefend
  6. ↑ Henry Rawlinson