مانون لسکو

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

مانون لِسکو (Manon Lescaut)

(نام کامل: سرگذشت شوالیه دِ گریو و مانون لِسکو[۱]) رمان احساساتی آبه آنتوان‌ـ‌فرانسوا پِروو دِ گْزیل[۲]. در ۱۷۳۱ به‌منزلۀ آخرین بخش اثر هفت‌جلدی خاطرات و ماجراهای انسان شایسته‌ای که از جهان کناره گرفته است[۳] منتشر شد. در این اثر سیر نزولی پیشرفت شوالیه دگریو[۴]، دانشجوی اصیل‌زادۀ مدرسۀ علمیه، تصویر می‌شود. این داستان حکایت می‌کند که چگونه دگریو جوان سبک مغز، اما پراحساس، خود را فدای مانون بی‌مرام، حساس، و روسپی اشرافی می‌کند. در این رمان غم‌انگیز عشق بر همه چیز غلبه می‌کند، اما تداوم آن نیاز به پول کثیف دارد.



  1. ↑ L’Histoire du chevalier de Grieux et de Manon Lescaut
  2. ↑ Abbé Antoine-François Prévost D’Exiles
  3. ↑ Mémoires et aventures d’un homme de qualité qui est retiré du monde
  4. ↑ chevalier des Grieux