گلیان (شیروان)

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی

گلیان (شیروان) (Golian (North Khorasan

روستایی در دهستان گلیان، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 23کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان، در مسیر شیروان به واقع شده است. در شمال با روستای ملاباقر، در شرق با روستای مایوان، در جنوب با روستای حصار گلیان (یا حصار پهلوانلو) و در غرب با روستای برزلی همسایه است. این روستای ییلاقی که در دره واقع گردیده و با کوه محصور شده، از روستاهای نمونه گردشگری ایران است. بنابر آثار تاریخی روستا گفته می‌شود که در گذشتۀ دور شهری آباد بوده و در آن مساجد، مدارس علمیه، تکایا و چندین حمام وجود داشته که آثار برخی باقی مانده است. رودخانۀ گلیان در جنوب روستا جریان دارد. در جنوب دره‌ای که روستا در آن واقع شده بقایای قلعه‌ای با چهار برج برجا مانده که به قلعۀ موسی خان معروف است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت گلیان 598نفر بوده. مردم آبادی به زبان‌های فارسی و کردی کرمانجی سخن می‌گویند و شیعه‌مذهبند. شغل اهالی روستا کشاورزی، باغداری، دامداری و پرورش ماهی‌های سردابی، و محصولات آنها گندم، جو، انگور، پیاز، سیب‌زمینی و گردو است. گلیان پاسگاه انتظامی، خواروبارفروشی، مسجد، شهرک مسکونی، چند اقامتگاه بومگردی و مدرسۀ ابتدایی دارد.

برخی از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی این روستا عبارتند از: مقبره بابا توکل (از مشایخ قرن 4ق)، قلعۀ موسی خان،  آرامگاه امیر شمس‌الدین محمد بن امیر نظام‌الدین ولی، غار کافرقلعه، گبرخانه، بقایای چند حمام و مسجد جامع قدیمی.