علی آباد (محمودآباد): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
(صفحه‌ای تازه حاوی «علی‌آباد (محمودآباد) (Aliabad (Mahmudabad روستایی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ شهرستان محمودآباد، استان مازندران. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب دریای خزر در فاصلۀ 9کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد، 62کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 5کیلومتری جنوب...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Aliabad (Mahmudabad|نام‌ قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=محمودآباد|بخش=سرخرود|موقعیت=فاصله 9کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد|جمعیت=709نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=10متر پایین‌تر|تولیدات و صنایع مهم= برنج و مرکبات|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=هرازپی شمالی}}
علی‌آباد (محمودآباد) (Aliabad (Mahmudabad
علی‌آباد (محمودآباد) (Aliabad (Mahmudabad


روستایی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ شهرستان محمودآباد، استان مازندران. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب دریای خزر در فاصلۀ 9کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد، 62کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 5کیلومتری جنوب دریای خزر، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. بافت مسکونی روستا در دو سوی جاده‌ای که از روستای وازیک در جنوب تا روستای بیشه‌کلا و بزرگراه سرخرود - محمودآباد در شمال کشیده شده، حدود 2کیلومتر طول دارد. در شمال به روستای بیشه‌کلا، در غرب به روستاهای منطقۀ موسوم به چهارمحل آهی، در جنوب به اسدالله‌آباد، و در شرق به ابوالحسن‌آباد و زردآب محدود شده است. علی‌آباد دبستان، خانۀ بهداشت، آب‌بندان، سقانفاری مربوط به دورۀ قاجار، بقالی، نانوایی، مسجد، حسینیه و زیارتگاهی به نام بقعۀ درویش دارد. سقانفار روستا در سال 138۶ش به ثبت ملی رسیده است.
روستایی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ [[محمودآباد، شهرستان|شهرستان محمودآباد]]، استان [[مازندران]]. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]] در فاصلۀ 9کیلومتری جنوب شرقی مرکز [[محمودآباد، شهر|شهر محمودآباد]]، 62کیلومتری غرب شمالی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 5کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. بافت مسکونی روستا در دو سوی جاده‌ای که از روستای [[وازیک]] در جنوب تا روستای [[بیشه کلا (محمودآباد)|بیشه‌کلا]] و بزرگراه سرخرود - محمودآباد در شمال کشیده شده، حدود 2کیلومتر طول دارد. در شمال به روستای بیشه‌کلا، در غرب به روستاهای منطقۀ موسوم به چهارمحل آهی، در جنوب به [[اسدالله آباد|اسدالله‌آباد]]، و در شرق به [[ابوالحسن آباد (محمودآباد)|ابوالحسن‌آباد]] و [[زردآب (محمودآباد)|زردآب]] محدود شده است. علی‌آباد دبستان، خانۀ بهداشت، آب‌بندان، سقانفاری مربوط به دورۀ قاجار، بقالی، نانوایی، مسجد، حسینیه و زیارتگاهی به نام بقعۀ درویش دارد. سقانفار روستا در سال 1386ش به ثبت ملی رسیده است.


در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت علی‌آباد 709نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، و پرورش گل و گیاهان زینتی، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم علی‌آباد به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت علی‌آباد 709نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری، و پرورش گل و گیاهان زینتی، و محصولات اصلی آنها [[برنج]] و [[مرکبات]] است. مردم علی‌آباد به زبان [[طبری]] (گویش آملی) سخن می‌گویند.
----
[[رده:جغرافیای ایران]]
[[رده:مازندران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۵

علی آباد (محمودآباد)
استان مازندران
شهرستان محمودآباد
بخش سرخرود
دهستان هرازپی شمالی
جمعیت 709نفر (1395ش)
موقعیت فاصله 9کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد
ارتفاع از سطح دریا 10متر پایین‌تر
تولیدات و صنایع مهم برنج و مرکبات
نام لاتین (Aliabad (Mahmudabad

علی‌آباد (محمودآباد) (Aliabad (Mahmudabad

روستایی در دهستان هرازپی شمالی، بخش سرخرودِ شهرستان محمودآباد، استان مازندران. در مناطق جلگه‌ایِ جنوب دریای خزر در فاصلۀ 9کیلومتری جنوب شرقی مرکز شهر محمودآباد، 62کیلومتری غرب شمالی شهر ساری، 5کیلومتری جنوب دریای خزر، 130کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 10متری پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد. بافت مسکونی روستا در دو سوی جاده‌ای که از روستای وازیک در جنوب تا روستای بیشه‌کلا و بزرگراه سرخرود - محمودآباد در شمال کشیده شده، حدود 2کیلومتر طول دارد. در شمال به روستای بیشه‌کلا، در غرب به روستاهای منطقۀ موسوم به چهارمحل آهی، در جنوب به اسدالله‌آباد، و در شرق به ابوالحسن‌آباد و زردآب محدود شده است. علی‌آباد دبستان، خانۀ بهداشت، آب‌بندان، سقانفاری مربوط به دورۀ قاجار، بقالی، نانوایی، مسجد، حسینیه و زیارتگاهی به نام بقعۀ درویش دارد. سقانفار روستا در سال 1386ش به ثبت ملی رسیده است.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت علی‌آباد 709نفر بوده است. شغل مردم این روستا کشاورزی، باغداری، و پرورش گل و گیاهان زینتی، و محصولات اصلی آنها برنج و مرکبات است. مردم علی‌آباد به زبان طبری (گویش آملی) سخن می‌گویند.